Συμβουλές

ΟΣΜΗ ΚΑΙ ΟΣΦΡΗΣΗ ΣΤΟ ΣΚΥΛΟ ΚΑΙ ΣΤΗ ΓΑΤΑ 
Με την όσφρηση αισθανόμαστε τις διάφορες οσμές. Με την όσφρηση έχουμε επίσης τη δυνατότητα να ελέγχουμε τον αέρα που αναπνέουμε, καθώς επίσης και τις τροφές που τρώμε. Οι οσμές αποτελούνται από μόρια συγκεκριμένων χημικών ουσιών, που αιωρούνται στον αέρα. Όταν τα μόρια αυτά έρχονται σε επαφή με την ειδική οσμωτική μεμβράνη, που βρίσκεται μέσα στη μύτη, ειδικά νεύρα στέλνουν τις πληροφορίες οσμής στο ειδικό κέντρο του εγκεφάλου. Υπάρχουν ζώα που με τη βοήθεια της όσφρησης μπορούν να ανακαλύπτουν την τροφή τους, ενώ κάποια άλλα ζώα, όπως οι χελώνες χρησιμοποιούν το δυνατό αισθητήριο της όσφρησης αναζητώντας εκτός από τροφή και σύντροφο.
Η όσφρηση στον σκύλο είναι μια από τις πιο ανεπτυγμένες αισθήσεις, καθώς μπορεί να είναι έως και 100.000 φορές πιο ισχυρή από αυτή του ανθρώπου. Η εισπνοή ή μια εντατική γεύση κάνουν τα ρουθούνια να φαρδαίνουν ή να κονταίνουν ώστε να ελέγξουν την ποσότητα του αέρα που θα επιστρέψουν να εισχωρήσει στην ρινική κοιλότητα. Οι μύες της εξωτερικής μύτης των ενήλικων σκυλιών καθώς και των έμπειρων ιχνηλατών είναι πλήρως ανεπτυγμένοι γι αυτό και η εξωτερική μύτη μπορεί να κινηθεί ελάχιστα(σε σχέση με των κουταβιών και άπειρων ιχνηλατών).
Οι σκύλοι έχουν παράλληλα μεγάλη απομνημονευτική ικανότητα των οσμών. Η όσφρηση του σκύλου συνίσταται από μια σειρά από 8 έως 20 μικρών εισπνοών που ακολουθούνται από μία εκπνοή. Κατά τη διάρκεια της εισπνοής, στρίβοντας ο σκύλος το κεφάλι του αλλά και το σώμα του μπορεί να εντοπίσει την πηγή της οσμής. Για τον εντοπισμό αυτόν σημαντικό ρόλο παίζει η ύγρανση της βλεννογόνος μεμβράνη που συνοδεύεται από εκκρίσεις των αδένων του Bowman.
Το κέντρο όσφρησης του σκύλου είναι εξαιρετικά αναπτυγμένο. Τα σκυλιά έχουν περίπου διακόσια εκατομμύρια οσφραντικούς υποδοχείς στη μύτη τους, δηλαδή είκοσι φορές περισσότερους από τον άνθρωπο. Οι οσφραντικοί αυτοί υποδοχείς είναι διατεταγμένοι σε πτυχές για να φιλτράρουν τις οσμές που εισέρχονται με τον εισπνεόμενο αέρα. Υπάρχουν επίσης περισσότερα οσμωτικά κύτταρα στη μεμβράνη όσφρησης του σκύλου απ’ ότι στον άνθρωπο, επίσης το οσφρητικό κέντρο του εγκεφάλου του σκύλου είναι 40 φορές μεγαλύτερο από αυτό του ανθρώπου. Για όλους αυτούς τους λόγους ο σκύλος μετά από κατάλληλη εκπαίδευση χρησιμοποιείται από τον άνθρωπο ως ιχνηλάτης για την εύρεση θηραμάτων, ναρκωτικών, εκρηκτικών υλικών, βομβών, ναρκωτικών ως και μεταλλεύματων σιδήρου ακόμα και για να την ανεύρεση καρκινικών όγκων.
Συγκριτικά τα σκυλιά έχουν πολύ μεγάλη οσφρητική ικανότητα σε σχέση με τον άνθρωπο. Έτσι αναφέρουμε ότι ανάλογα με την φυλή του σκύλου έχουμε από 125 έως 400 εκατομμύρια οσφρητικά κύτταρα με 100 έως 150 δέκτες ανά κύτταρο. Στην περίπτωση του ανθρώπου αναφέρεται ότι έχει μόνο περίπου 5 εκατομμύρια οσφρητικά κύτταρα. Ένας Γερμανικός ποιμενικός έχει 220 εκατομμύρια οσφρητικά κύτταρα. Το 1/8 του εγκεφάλου των σκύλων είναι αφοσιωμένο στην όσφρηση. Τα σκυλιά έχουν την ικανότητα της αναγνώρισης οσμών με ιδιαίτερα χαμηλή συγκέντρωση (1 στα 10 τετράκις εκατομμυριοστά). Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο άνθρωπος μπορεί να μυρίζει την σοκολάτα, αλλά ένας σκύλος μπορεί να ξεχωρίσει τις μυρωδιές του κακάο, της ζάχαρης και όλων των άλλων συστατικών που περιέχει η σοκολάτα . Αυτό μας δίνει ένα πλεονέκτημα 50 έως 80 % περισσότερο να βρούμε τον αγνοούμενο με την πρώτη έρευνα σε σύγκριση με την έρευνα μόνο οπτικά, διότι για τον σκύλο, η «ανθρώπινη οσμή» είναι ένας συνδυασμός οσμών που χαρακτηρίζουν κάθε συγκεκριμένο άτομο.
Τέλος σε αυτό βασίζεται ότι τα σκυλιά έχουν την τάση να ακολουθούν την πιο πρόσφατη οσμή, όπως αυτή του χορταριού που πα¬τάμε καθώς βαδίζουμε. Τα περισσότερα σκυλιά επίσης ιχνηλατούν με το κεφάλι ψηλά μυρίζοντας τον αέρα,ενώ είναι και κάποια εκπαιδευμένα που οσμίζονται προσεκτικά κάθε πατημασιά για να βρουν τον άνθρωπο ή το θήραμα που ψάχνουν. Αναλόγως την ράτσα και την κατασκευή τους τα σκυλιά φέρμας αναζητούν τις μυρουδιές με το κεφάλι ψηλά , ενώ οι ιχνηλάτες με το κεφάλι κοντά στο έδαφος .

 

Πως σκέφτεται το μυαλό του σκύλου μου;
Πρέπει να αφήσουμε πίσω μας την ιδέα ότι τα σκυλιά δεν σκέφτονται και ότι απλά είναι πλάσματα τα οποία αντιδρούν στα εξωτερικά ερεθίσματα σαν να είναι ρομπότ. Η αλήθεια απέχει πολύ. Τα σκυλιά σκέφτονται και πολλές φορές είναι ικανά να μας την φέρουν κιόλας!
Παρ’ όλα αυτά τα σκυλιά μας δεν μιλάνε λεκτικές γλώσσες και αυτό για πολλούς επιστήμονες είναι κριτήριο για την συνειδητότητα και την ικανότητα σκέψης. Η ικανότητα τους στις γλώσσες είναι περιορισμένη στην κατανόηση ήχων κάποιων λέξεων μας.
Έρευνες έχουν δείξει πως τα σκυλιά σκέφτονται με εικόνες φτιαγμένες από τις αισθήσεις τους. Δηλαδή εικόνες οπτικές, οσφρητικές, και ακουστικές. Την ικανότητα αυτή την έχουμε και εμείς οι άνθρωποι. Αν σκεφτείτε ένα αγαπημένο τραγούδι δεν το ακούτε στο μυαλό σας; Αν σκεφτείτε το αγαπημένο σας φαγητό δεν σας τρέχουν τα σάλια διότι μπορείτε να το γευτείτε; Έτσι και τα σκυλιά. Αν αργήσουμε μια μέρα να γυρίσουμε σπίτι μας και τους λείψουμε υπερβολικά διότι είναι και αυτά κακομαθημένα μπορεί η ανησυχία αυτή να βιώνεται με εικόνες στο μυαλό τους. Μπορεί εκείνη την ώρα να ‘δουν’ κάποιες κοινές μας δραστηριότητες πχ στρώνουμε το κρεβάτι, φτιάχνουμε τα CD, βάζουμε τα παπούτσια μας πριν φύγουμε κτλ στο μυαλό τους και στην προσπάθεια να συσχετιστούν με εμάς κάνουν αναπαράσταση των δραστηριοτήτων μας και έτσι γυρνώντας βρίσκεται το κρεβάτι αναμπουμπουλιασμένο, τα CD σκορπισμένα σε όλο το πάτωμα, τα παπούτσια μασημένα κτλ.
Σκεφτείτε ένα κουτάβι. Έχει συνηθίσει να έρχονται οι ιδιοκτήτες του σπίτι μια συγκεκριμένη ώρα από την δουλειά τους. Εκείνη μόλις μπαίνουν του κάνουν υπερβολικές αγάπες και παιχνίδια όπου το κουτάβι ενθουσιάζεται και αναμένει αυτήν την στιγμή όλη μέρα. Έρχεται η μέρα που οι ιδιοκτήτες του αργούν. Εκείνο περιμένει…………… τι να σκέφτεται; Πιθανό να ακούει βήματα έξω από την πόρτα ή ακόμα να βλέπει την πόρτα να ανοίγει. Όμως τίποτα από αυτά δεν συμβαίνουν στην πραγματικότητα οπότε συγκρούεται το τι είναι πραγματικό και το τι θα ήθελε να γίνεται και αυτό προκαλεί απογοήτευση, σύγχυση, και εν τέλη ανεβασμένη αδρεναλίνη που τον κάνει να στραφεί σε κάποιο αντικείμενο που θα φέρει τον ιδιοκτήτη του πιο κοντά, πχ περιοδικό που διάβαζε ο ιδιοκτήτης το πρωί που έχει ακόμα την μυρωδιά του ακόμα επάνω και ικανοποιείτε με το να επεξεργάζεται την μυρωδιά του ιδιοκτήτη του. Βέβαια κοινωνικά δεν έχει ικανοποιηθεί το κουτάβι μέχρι που εμφανίζεται ο ιδιοκτήτης του. Ξεκινάει και πάλι η τελετουργία χαιρετισμού ώσπου βλέπει ο ιδιοκτήτης το φαγωμένο περιοδικό. Έξαλλος το σέρνει το κουτάβι στο σημείο της ζημιάς και η του τρίβει την μούρη στα απομεινάρια του περιοδικού ή τον χτυπάει με αυτό!!!!!!
Το αποτέλεσμα….. ένα απόλυτα συγχυσμένο κουτάβι με δυο διαφορετικές εντυπώσεις του ιδιοκτήτη του.

 

Κοπροφαγία
Η κοπροφαγία στα σκυλιά είναι μια περίεργη κατάσταση που αναγκάζει τα ζώα να φάνε τα περιττώματά τους ή άλλων ζώων και ταυτόχρονα ένα δυσάρεστο πρόβλημα που πολλοί ιδιοκτήτες σκυλιών πρέπει να αντιμετωπίσουν.
Υπάρχουν τρεις μορφές κοπροφαγίας συμπεριλαμβανομένου την οξεία μορφή, την ενδιάμεση και τη χρόνια μορφή. Ο όρος οξεία μορφή κοπροφαγίας χρησιμοποιείται για να περιγράψει την κατάσταση στα νέα σκυλιά ή τα κουτάβια. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το σκυλί παρουσιάζει το πρόβλημα για περίπου 1-3 εβδομάδες. Η ενδιάμεση μορφή κοπροφαγίας εμφανίζεται στα ζώα ηλικίας 3-5 ετών και έχουν το πρόβλημα για 1-3 μήνες. Τα σκυλιά με τη χρόνια μορφή κοπροφαγίας είναι ηλικίας 5-6 χρονών και έχουν φάει τα περιττώματα για περίπου 1-3 έτη. Σε αυτό το σημείο, η κοπροφαγία είναι περισσότερο μια κακή συνήθεια. Μπορεί να υπάρχουν διάφοροι λόγοι για τους οποίους ένα σκυλί θα φάει τα δικά του περιττώματα ή των άλλων ζώων και οι ιδιοκτήτες πρέπει να αντιμετωπίσουν αυτό το ζήτημα για να σταματήσει το πρόβλημα.
Κοπροφαγία λόγω προβλημάτων συμπεριφοράς
Ένα παράδειγμα κοπροφαγίας που θεωρείται φυσιολογικό και φυσικό είναι όταν μια θηλάζουσα μητέρα τρώει τα περιττώματα των κουταβιών της. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι αυτό γίνεται για να κρατήσει τη φωλιά καθαρή κατά τις τρεις πρώτες εβδομάδες μετά τη γέννηση των κουταβιών. Άλλες περιπτώσεις που ένας σκύλος τρώει κόπρανα είναι συνήθως μια ένδειξη ενός ευρύτερου προβλήματος.
Τα σκυλιά τρώνε συχνά τα δικά τους περιττώματά και αυτό μπορεί να οφείλεται στο στρες μετά από μια ξαφνική αλλαγή στο περιβάλλον ή τον τρόπο ζωής τους. Τα αγχώδη σκυλιά είναι πιο πιθανό να τρώνε περιττώματα σκύλου ως απάντηση στο άγχος και ορισμένες φυλές που τείνουν να είναι ανήσυχες, όπως retrievers, είναι πιο πιθανό να εμφανίζουν συμπτώματα κοπροφαγίας.
Ένα σκυλί που τρώει τα κακά του, μπορεί επίσης να προσπαθεί να αποφύγει την τιμωρία. Αυτή η συμπεριφορά είναι συχνή σε κουτάβια που βρίσκονται υπό εκπαίδευση στο σπίτι τα οποία θα φάνε το δικά τους κόπρανα για να προλάβουν την τιμωρία, ειδικά αν τα έχουν μαλώσει ή χτυπήσει κατά το παρελθόν για κάποιο ατύχημα στο σπίτι. Στα κουτάβια, μπορεί να είναι και αποτέλεσμα της έντονης περιέργειας.Οι σκύλοι που βιώνουν υπό ανθυγιεινές συνθήκες διαβίωσης με ελάχιστη άσκηση είναι επίσης πιθανό να τρώνε τα περιττώματα τους.. Σε ένα ακάθαρτο περιβάλλον, τα κόπρανα των σκυλιών δεν καθαρίζονται συχνά, επομένως τα σκυλιά τα καταπίνουν και η συνήθεια θα συνεχιστεί. Τα σκυλιά μπορούν να αναζητούν την προσοχή από τους ιδιοκτήτες τους ή αντιδρούν προς το περιβάλλον που τους προκαλεί στρες.
Κοπροφαγία από ιατρικές αιτίες
Η κοπροφαγία των σκυλιών μπορεί επίσης να αποτελεί σύμπτωμα ενός ιατρικού προβλήματος. Εάν πιάνετε το σκυλί σας να τρώει τα κακά του ή τα περιττώματα ενός άλλου ζώου περισσότερο από μία φορά, τότε μια επίσκεψη στον κτηνίατρο μπορεί να είναι απαραίτητη. Οι ιδιοκτήτες θα πρέπει να περιγράψουν στον κτηνίατρο την συμπεριφορά κοπροφαγίας, τις διατροφικές συνήθειες του σκύλου τους και οποιαδήποτε άλλα συμπτώματα της ασθένειας.
Πρόληψη της κοπροφαγίας των σκυλιών
Ένας από τους πιο απλούς τρόπους για να σταματήσει ένα σκυλί να τρώει τα κόπρανά του είναι να κρατήσετε το χώρο καθαρό, μαζεύοντας τα κόπρανα κάθε μέρα. Εάν το σκυλί σας καταπίνει τα περιττώματά του, πριν εσείς προλάβετε να τα καθαρίσετε, τότε θα βοηθήσει να πάτε έξω το σκυλί σας μερικές φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας ή να το πηγαίνετε μια βόλτα με ένα λουρί και αμέσως μετά να τον φέρετε στο σπίτι αφότου αφοδεύει.
Προτείνουμε επίσης τη θρυμματισμένη μέντα στη τροφή του σκυλιού σας ή σάλτσα με πολύ πιπέρι πάνω στα περιττώματα για να σταματήσει το σκυλί να τρώει τα κακά του. Αυτά τα προϊόντα αρχίζουν τυπικά να λειτουργούν μέσα σε λίγες ημέρες. Ένας καλά εκπαιδευμένος σκύλος θα πρέπει επίσης να ανταποκρίνεται σε μια εντολή, όπως “Άφησέ το”. Η αύξηση της αλληλεπίδρασης και της εποπτείας σας πάνω στο σκυλί μπορεί επίσης να αποτρέψει την κοπροφαγία.

 

ΣΥΜΒΟΥΛΗ:

Τα σκυλιά έχουν λίγους τρόπους να αποβάλλουν τον ιδρώτα από το σώμα τους. Ο κύριος τρόπος για να δροσιστούν είναι το λαχάνιασμα, που ενισχύει την εξάτμιση του ιδρώτα από τη γλώσσα, το στόμα και τη μουσούδα. Δεν θα πρέπει να σας ανησυχεί στη βόλτα, αλλά φυσικά τις ζεστές μέρες ο σκύλος χρειάζεται σκιά και νερό για να μην πάθει θερμοπληξία

 

ΣΥΜΒΟΥΛΗ: ΑΝ ΚΑΤΑΠΙΕΙ ΠΛΑΣΤΙΚΟ.

Τα κουτάβια ή και τα ενήλικα σκυλιά μπορεί να καταπιούν κομμάτια από το παιχνίδι τους. Αν το σκυλάκι σας κατάπιε κάποιο κομμάτι, θα πρέπει αρχικά να κάνετε υπομονή, εφόσον τρώει, πίνει και κάνει τις ανάγκες του κανονικά. Θα πρέπει, όμως, να έχετε το νου σας τις επόμενες ώρες για συμπτώματα που δείχνουν ότι ο σκύλος δεν είναι καλά. Αν το ζώο κάνει εμετό, δεν έχει όρεξη να φάει και δεν πίνει νερό, τότε πρέπει άμεσα να το εξετάσει κτηνίατρος.

 

Ύπνος, όνειρα και ο σκύλος.
O ύπνος ως γνωστόν είναι αναγκαίος για την ομαλή ανάπτυξη όλων των θηλαστικών. Ο ύπνος δεν σημαίνει μόνο ξεκούραση αλλά και την ανάπτυξη του οργανισμού και εγκεφάλου σε ιδιαίτερα σε νεαρή ηλικιακή φάση. Μια άλλη φάση του ύπνου στην οποία βρισκόμαστε είναι των ονείρων.
Επιστημονικά έχει αποδειχθεί πως υπάρχουν δυο φάσεις ύπνου στον σκύλο. Στην πρώτη φάση ο σκύλος έχει ελαφρύ ύπνο, όπου η ανάσα του παραμένει φυσιολογική και μπορεί να μεταβεί γρήγορα στην φάση του ξυπνήματος. Εδώ το μυαλό του σκύλου παραμένει ενεργό. Μόλις οι σκύλοι περάσουν στην δεύτερη φάση, δηλαδή σε βαθύ ύπνο, η αναπνοή τους γίνεται ακανόνιστη και τα μάτια κινούνται γρήγορα και εκεί είναι το σημείο όπου ο σκύλος ονειρεύεται.
Ναι, και όμως οι σκύλοι ονειρεύονται! Πόσες φορές έχετε δεί κινήσεις του σώματος τους, όπως σαν να τρέχουν, κινούν τα βλέφαρα τους, κουνάνε την ουρά τους, τρέμουν ή βγάζουν και ήχους όπως κλαψούρισμα, ροχαλητό (ειδικά σε ράτσες με κοντή μουσούδα) γρύλισμα, μουντό γαύγισμα, κλπ. Η συχνότητα των ονείρων φαίνετε να σχετίζετε με την ηλικία. Έρευνες έχουν δείξει πως οι νεαροί σκύλοι ονειρεύονται συχνότερα απο τους ενήλικες σκύλους.
Τι όνειρα βλέπουν? Το ποιό πιθανόν λένε οι ειδικοί είναι πως ξαναβλέπουν ότι έχουν ζήσει, βιώσει νωρίτερα. Έτσι το ποιό πιθανό είναι να βλέπουν την γάτα που κυνήγησαν στην βόλτα, το κοκαλάκι που ροκάνιζαν νωρίτερα, το παιχνίδι που παίξανε με τον σκύλο του γείτονα. Παρόλο που δεν γνωρίζουμε τι βλέπουν ακριβώς οι σκύλοι ωστόσο φαίνετε πως τα όνειρα είναι απαραίτητα για την φυσιολογική επεξεργασία των δεδομένων του εγκεφάλου τους καθώς και για την καταγραφή της μνήμης. Άρα οι σκύλοι και σκέφτονται και έχουν μνήμη. Μην τα ξυπνάτε φοβούμενοι μην πάθουν κάτι (είναι φυσιολογικό) σ’αυτή την φάση όπου ονειρεύονται διότι εύκολα τρομάζουν.
Μνήμη
Παρόλο που οι επιστήμονες δεν γνωρίζουν το πραγματικό περιεχόμενο των όσων βλέπουν όταν αφεθούν στα χέρια του… Μορφέα, εντούτοις φαίνεται ότι τα όνειρα των σκύλων και των γατών είναι άκρως απαραίτητα για τη φυσιολογική επεξεργασία των δεδομένων του εγκεφάλου τους, καθώς και για την καταγραφή της μνήμης. Σκύλοι και γάτες όχι μόνο σκέφτονται αλλά έχουν και μνήμη, επισημαίνει ο καθηγητής Μάθιου Γουίλσον από το Ινστιτούτο Εκμάθησης και Μνήμης του Κέιμπριτζ.
Οι αποθήκες της μνήμης τους χρειάζονται περιόδους αποκατάστασης και αναδιοργάνωσης ακριβώς όπως χρειάζονται και αυτές του ανθρώπου.
Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι το γεγονός πως σκύλοι και γάτες ονειρεύονται όπως οι άνθρωποι οφείλεται στον ιππόκαμπο, το τμήμα του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη μνήμη. Ο ιππόκαμπος λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα θηλαστικά και, αν τον ακτινογραφήσουμε στις γάτες και στους σκύλους, θα διαπιστώσουμε ότι η κατανομή του είναι σχεδόν η ίδια με την ανθρώπινη.

 

Δείτε το πρόσωπο του:
πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν ότι οι σκύλοι έχουν συγκεκριμένες εκφράσεις.
– Χαμόγελο: χαλαρό και ευτυχισμένο (μπορεί να θυμίζει την γκριμάτσα που κάνει όταν γρυλίζει όμως το σώμα του είναι πολύ πιο χαλαρό)
– Χασμουρητό: αποδοκιμασία, ήπια απροθυμία, δεν θέλει να κάνει κάτι ή μπορεί να αποτελεί ήπια αντίδραση στο στρες.
– Στόμα τεντωμένο προς τα πίσω, κλειστό ή μόλις που ανοίγει: πολύ φοβισμένο, αγχωμένο ή μπορεί να πονάει
– Στόμα τεντωμένο προς τα πίσω και ανοιχτό: δείχνει υπακοή
– Δείχνει τα δόντια του: προειδοποίηση, προστατεύει την περιοχή του
– Χείλη σουφρωμένα, δείχνει τα δόντια του, σουφρωμένη μουσούδα: γρυλίζει, είναι οργισμένο, θυμωμένο και σε ετοιμότητα για την καταπολέμηση μια απειλής.

Κοιτάξτε την ουρά. 
Και η θέση και η κίνηση μπορούν να αποκαλύψουν πολλά.
– Αργή και χαλαρή κίνηση: είναι σε χαλαρή διάθεση και αναμένει σήματα συναγερμού και απειλής
– Χαμηλά και συνήθως με αργή κίνηση: βρίσκετε σε σύγχυση και ζητά μια εξήγηση, διερευνά κάτι, δεν νιώθει απειλή
– Όρθια και την κουνά ελαφρά: πρόκληση, δεσπόζουσα συμπεριφορά
– Σε χαμηλή θέση και γρήγορο κούνημα: δείχνει ότι είναι υπάκουος
– Ελαφρώς χαμηλωμένη και σταθερή: σε κατάσταση συναγερμού, παρακολουθεί
– Ίσια: δείχνει αυτοπεποίθηση
– Σε χαμηλή θέση και χαλαρή: η διάθεση του είναι χαλαρή, άνετη και νιώθει ασφάλεια.
– Σε χαμηλή θέση και την κουνάει ελαφρά: δεν αισθάνεται καλά, είναι λυπημένο.

 

Πως να επικοινωνείτε με τον σκύλο σας!
Ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου! Εμείς που έχουμε τετράποδους φίλους και θέλουμε να επικοινωνούμε μαζί τους ας ξεκινήσουμε τα μαθήματα λοιπόν. Οι σκύλοι όταν θέλουν να εκφράσουν μια ανάγκη τους ή ένα συναίσθημα τους βγάζουν διαφορετικούς ήχους και παίρνουν διαφορετικές εκφράσεις στο πρόσωπο τους και στάσεις στο σώμα τους. Μάθετε λοιπόν τι θέλει το φιλαράκι σας, αποκρυπτογραφώντας τις αντιδράσεις του.
Αναγνωρίστε την στάση.
Ο τρόπος με τον οποίον ένας σκύλος τοποθετεί το σώμα του σημαίνει διαφορετικά πράγματα.
– Γέρνει προς τα εμπρός ή είναι άκαμπτος: επιθετική στάση σε απάντηση απειλής ή ως πρόκληση.
– Βηματισμός: είναι νευρικός ή διεγερμένος επίσης η έλλειψη άσκησης ή η ανία μπορεί να προκαλέσει έντονο βηματισμό στον σκύλο σας
– Ζαρώνει ελαφρά: νευρικό ή ανασφαλείς
– Ζαρώνει έντονα: πολύ φοβισμένο ή επισφαλείς.
– Εκθέτει την κοιλιά του: δείχνει σεβασμό σε εσάς, τρίψτε του την κοιλιά για να επιβραβεύσετε και να ενισχύσετε την συμπεριφορά του.
– Παγώνει επιτόπου ενώ έκανε κάτι: αυτό δείχνει ότι δεν νιώθει ασφάλεια ή ότι είναι έτοιμο να επιτεθεί ή ότι θέλει να μείνει μόνο του για να συνεχίσει αυτό που κάνει
– Αγριεύει πολύ: νιώθει ότι απειλείται
– Στραμμένο προς το μέρος σας με την μούρη και το στήθος στο πάτωμα και προτεταμένα τα οπίσθια και την ουρά: θέλει να παίξετε

 

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΣΚΥΛΟΣ ΣΤΗ ΒΟΛΤΑ; ΣΩΣΤΟ Η ΛΑΘΟΣ 
Πολλοί ιδιοκτήτες σκύλων θεωρούν ευκολία το να αφήνουν τον σκύλο τους να περιπλανιέται στην περιοχή που ζουν ώστε να κάνει την ανάγκη του και να ξανά επιστρέψει στο σπίτι του.
Άλλοι ιδιοκτήτες σκύλων, δεν φορούν το λουρί στον σκύλο τους στο δρόμο… ή ή
Οι παραπάνω αιτιολογίες είτε για το σκυλί που περιπλανιέται ελεύθερο χωρίς καν ο ιδιοκτήτης να είναι εκεί, είτε για το σκυλί που περπατά με τον ιδιοκτήτη του στο δρόμο χωρίς λουρί, είναι εγκληματικές!
Εκτός του ότι ό νόμος δεν επιτρέπει τα παραπάνω (εκτός από ιδιάζουσες περιπτώσεις), ας μελετήσουμε για ποιόν άλλο λόγο δεν είναι σωστό να συμπεριφέρεται έτσι κάποιος που έχει σκύλο.
Ο σκύλος που περιπλανιέται μόνος του, μπορεί να ζευγαρώσει ανά πάσα στιγμή με οποιαδήποτε σκύλα με αποτέλεσμα, να γεννηθούν κουτάβια με αβέβαιο μέλλον. Άρα συμβάλουμε στην αύξηση του πληθυσμού των αδέσποτων σκύλων. Πόσα σκυλιά θα περισυλλέξουν αυτές οι φιλοζωικές πια;
Ο σκύλος που θα αφοδεύσει στο πεζοδρόμιο ή στον κήπο κάποιου γείτονα, δεν θα τα μαζέψει. Αυτή είναι η δουλεία του ιδιοκτήτη. Άρα οι άνθρωποι που δεν έχουν σκύλο, βλέποντας το θέαμα των ακαθαρσιών σε δρόμους και πάρκα γίνονται ακόμα πιο αντί – φιλοζωικοί – αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί αυτός ο όρος- όχι απλά δεν θα υιοθετήσουν ποτέ σκύλο, αλλά ίσως καταφύγουν και στην λύση της φόλας (όχι ότι δικαιολογείτε μια τέτοια πράξη)
Το να ρισκάρουμε όλο και περισσότερο την ζωή του σκύλου μας για την δική μας ευκολία δεν είναι ότι καλύτερο. Αν πραγματικά αγαπάς τον σκύλο σου θα σε ένοιαζε πολύ αν τον έβρισκες σε κάποιο χαντάκι χτυπημένο από αυτοκίνητο ή δηλητηριασμένο από κάποια φόλα.
Ένας ιδιοκτήτης σκύλων που κάνει βόλτα τον σκύλο του χωρίς το λουρί, είναι επίσης εγκληματίας. Και ίσως ακούγεται αυστηρός ο όρος αλλά έτσι είναι. Ένα σκυλί δεν είναι για εμπιστοσύνη 100% γιατί;
Γιατί απλά είναι ένα ζώο το οποίο ζει στην δική μας κοινωνία. Το ότι ένα σκυλί είναι εκπαιδευμένο, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει αυτή η μία στιγμή που θα τρομάξει με κάποιον θόρυβο, ή ότι δεν θα κυνηγήσει κάποια γάτα ή περιστέρι. Μια φορά γίνεται το κακό, το να το χτυπήσει ο άτυχος οδηγός που περνά από το δρόμο εκείνη την στιγμή, ή ακόμα και να τρακάρει εκείνο το αμάξι με σκοπό να αποφύγει ένα σκυλάκι που τρέχει στο δρόμο, είναι φταίξιμο εκείνου που δεν τηρεί τον κανόνα.
Το παιδί που παίζει πιο κάτω ίσως έχει φοβίες με σκύλους…φανταστείτε να δει έναν σκύλο να τρέχει κατά πάνω του. Εκείνο ίσως φοβηθεί και πέσει κάτω και χτυπήσει. Οι γονείς του σίγουρα θα τα βάλουν με κάποιον δικαίως, αλλά δεν θα είναι με τον σκύλο.
Ίσως κάποιος του αρέσει να ρισκάρει να μπλέξει νομικά με άλλους ανθρώπους ή και να θρηνήσει το αγαπημένο του τετράποδο. Το αντικειμενικά σωστό όμως είναι να μην ρισκάρει και να μάθει να σέβεται και τον ρόλο του ιδιοκτήτη ενός σκύλου και ότι σημαίνει αυτός ο ρόλος, όπως επίσης το να σέβεται τον συνάνθρωπό του.
Υπάρχουν πάρκα κλειστά οπού οι σκύλοι μας μπορούν να τρέχουν ανέμελα με δική μας επιτήρηση. Είναι πάντα ωραίο να τα βλέπουμε να εκτονώνονται ανοιχτά και ελεύθερα. Ο δρόμος όμως θέλει συμμορφώσει από όλους.

 

ΤO ΜΠΟΞ – ΦΩΛΙΑ ή ΦΥΛΑΚΗ; 
Το μποξ ή κουτί όπως και να το πείτε μοιάζει με φυλακή μόνo όταν δεν διδαχτεί με τον σωστό τρόπο στον σκύλο, γίνεται κάτι που θα μισήσει και που δεν θα μπει ποτέ μόνος του στην ενήλικη του ζωή. Για αυτό είναι πολύ σημαντικό να έχετε σωστή καθοδηγήση στο πώς θα το παρουσιάσετε στον σκύλο για να το “αγαπήσει” και να του μοιάζει με φωλιά όπως θα γινόταν στην άγρια φύση.
Μέσα του ο σκύλος κρύβει το αρχέγονο ένστικτο του προγόνου του λύκου σε πολλούς τομείς, ένας από αυτούς είναι το που θα νιώσει ασφάλεια και ηρεμία για να κοιμηθεί. Στην φύση, η λύκαινα ή η αδέσποτη σκύλα, θα ψάξει ένα μικρό χώρο, η θα σκάψει βαθιά στο χώμα ώστε να δημιουργήσει μια φωλιά που θα μπορεί να χωρέσει εκείνη και τα κουτάβια της μόλις γεννηθούν. Η μητέρα κρατάει τα κουτάβια της και την φωλιά καθαρή τρώγοντας τις ακαθαρσίες τους. Έτσι περνάει μέσα τους η έννοια της καθαριότητας. Έτσι και εκείνη νιώθει καθαρή και ασφαλής, αλλά και τα κουτάβια καταλαβαίνουν την άξια της φωλιάς με τον καιρό. Έξω από αυτήν παραμονεύουν κίνδυνοι, στην πρώτη περίπτωση, αρκούδες, αετοί και στην δεύτερη αυτοκίνητα και κακόβουλοι άνθρωποι. Για αυτόν τον λόγο η μητέρα σε κάθε περίπτωση θα κάνει ότι χρειαστεί για να κρατήσει τα κουτάβια μέσα στην φώλια μέχρι να αναπτυχτούν σωστά.
Το κουτάβι μαθαίνει φυσικά με την δική σας καθοδηγήση (από εκπαιδευτή ή από βιβλία) τα παρακάτω:
1) Τον δικό του χώρο. Έτσι δεν τρομάζει με το απέραντο σπίτι και ούτε μπαίνει στην διαδικασία μεγαλώνοντας να διεκδικεί δωμάτια και αντικείμενα, γιατί άπλα ποτέ δεν τον περιορίσαμε.
2) Πρόγραμμα ‘’Αληθινού’’ Ύπνου. Ένα κουτάβι όπως και ένα μωρό πρέπει να κοιμάται πολύ περισσότερο από το να είναι έξω και να παίζει. Με αυτόν τον τρόπο, μεγαλώνει με υγεία, τα κόκαλα του δένουν. Το να κοιμάται στον καναπέ μας δεν βοηθά, γιατί κάθε φορά που σηκωνόμαστε να πάμε π.χ. στην κουζίνα, αυτό από ένστικτο και μονό θα σηκωθεί να μας ακολουθήσει.
3) Μαθαίνει την Καθαριότητα. Ο σκύλος είναι καθαρό ζώο και δεν θέλει να είναι λερωμένη η φωλιά του. Οπότε ως κουτάβι σίγουρα τις πρώτες φορές θα αποπατήσει μέσα στο μποξ, αφήνοντας το βρεγμένο και βρώμικο. Την επόμενη φορά σίγουρα θα κρατηθεί παραπάνω αφού δεν του άρεσε καθόλου η φορά που έμεινε μέσα βρώμικο μέχρι που αναγκαστήκαμε να το καθαρίσουμε εμείς.
4) Μαθαίνει να ελέγχει την ανάγκη του. Βλέπε (3)
5) Είναι προστατευμένο. Όταν κοιμόμαστε ή όταν λείπουμε από το σπίτι, σίγουρα δεν ξέρουμε τι κάνει το κουτάβι μόνο του. Ακόμα και φορές που είμαστε σπίτι καλό είναι να ξέρουμε ότι είναι περιορισμένο και ασφαλές. Οι κίνδυνοι που κρύβει ένα σπίτι είναι οι ίδιοι με τους κινδύνους που θα αντίκριζε ένα μικρό παιδί…καλώδια, φάρμακα, μικρά αντικείμενα κτλ, ή για το κουτάβι συγκεκριμένα, βαμβάκι από αρκουδάκια, πλαστικά παιχνίδια, μέλισσες, τροφές που ίσως να μην κάνει να φάει π.χ. σοκολάτα ή σταφίδες. Επιπλέον, το να τρέχει πάνω στα μαρμάρινα και ξύλινα πατώματα, να πηδά από καναπέδες και να ανεβοκατεβαίνει τις σκάλες μπορεί να οδηγήσει σε τραυματισμό και αργότερα σε δυσπλασία οστών, ιδίως σε κάποιες ράτσες.
6) Το σπίτι μας είναι προστατευμένο. Φανταστείτε πόσο χρόνο έχει ένα κουτάβι μέσα στην ημέρα του και ποσό συναρπαστικά γευστικό είναι τα καινούργια μασ παπούτσια, οι κάλτσες μας, ο καναπές μας και η καινούρια μας φλοκάτη…δεν νομίζω ότι χρειάζεται να συνεχίσω σε αυτό το σημείο.
Αν έχει μάθει με παιχνίδι και με χαρά το κουτάβι να μένει στο κουτί του (αφού έχουν καλυφθεί οι βασικές του ανάγκες, πιπί, κακά, φαί, παιχνίδι, βόλτα και κοινωνικοποίηση) και ποτέ για τιμωρία στην ενήλικη ζωή του θα τον παρακαλάτε να βγει από εκεί μέσα. Θα νιώθει ασφάλεια όταν κάτι τον τρομάξει, θα νιώθει ηρεμία και θα κοιμάται. Θα μπορούμε να το πάρουμε μαζί μας στο αμάξι με το μπόξ του, όπου προστατεύεται δύο φορές περισσότερο σε περίπτωση ατυχήματος, η στο εξοχικό μας – στις διακοπές μας. Πολλά ξενοδοχεία που επιτρέπουν τα ζώα το κάνουν με μια προϋπόθεση, να έχει κουτί και να μην κάνει φασαρία. Οπού και να είναι, θα έχει πάντα μαζί του το κινούμενο δωμάτιο του.

Πολύς κόσμος ανθρωπομορφίζει την έννοια του “που πρέπει να κοιμάται το σκυλάκι”… και θεώρει ότι ίσως δεν είναι απάνθρωπο να το αφήσουμε να κοιμηθεί πάνω στο κρεβάτι μας ή σε ένα ωραίο μαξιλαράκι που μόλις προμηθευθήκαμε από το γειτονικό μας pet shop και τοποθετήσαμε όμορφα στο σαλόνι, η ακόμα και στο δωμάτιο των παιδιών για να μπορεί να έχει άνετο ύπνο και άπλετο χώρο να κάνει τις βράδυνες του περιπολίες στο σπίτι – και όχι μονό. Αναρωτιέμαι οι ίδιοι άνθρωποι, θα αφήναν το μωρό τους που μπουσουλά ακόμα, να περιφέρεται το ίδιο ελεύθερο σε όλο το σπίτι τα βράδια; Το πρωί; Όχι στο πάρκο του, ίσως στο πάτωμα κοντά σε καλώδια ρεύματος και υλικά καθαρισμού σπιτιού; Το κουτάβι γιατί να διαφέρει;

 

ΤΑ ΜΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΜΑΣ ΚΟΥΤΑΒΙ
Καθε αρχή και δύσκολη, για αυτο εδώ σας δίνω κάποιες απο τις βασικές αρχές για την σωστή ανάπτυξη του κουταβιού σας:
* Μην το χτυπήσετε ποτέ στο κεφάλι (ούτε οπουδήποτε αλλού φυσικά) και αποφύγετε τις βάναυσες κινήσεις πάνω του, διότι θα του προκαλέσετε φοβίες. Δεν θα αφήνει να το χαϊδεύουν στο κεφάλι και δεν θα αφήνει τον κτηνίατρο να του εξετάσει το στόμα, γιατί θα νομίζει ότι πρόκειται να το χτυπήσουν.
* Μάθετε να το σηκώνετε σωστά – ποτέ κάτω από τους ώμους – γιατί είναι πιθανό να τραυματιστούν τα οστά του τώρα που αναπτύσσονται. Με το ένα σας χέρι κρατήστε το από τα οπίσθιά του και με το άλλο κρατήστε το από το στήθος κάτω από τα μπροστινά του ποδαράκια. Δημιουργήστε δηλαδή μια καρέκλα με τα χέρια σας και σηκώστε το έτσι.
* Μην το «προκαλείτε» να πηδήσει ψηλά, παίζοντας με μπαλάκια ή λιχουδιές. Κατά την προσγείωση του ίσως να τραυματίσει τα γόνατά του, τα πίσω του πόδια ή τους ώμους. Δεν πρέπει να επιβαρύνει τα οστά των ποδιών του ακόμα διότι βρίσκεται στο στάδιο της ανάπτυξης.
* Μην το αφήνετε να ανέβει και να κατέβει τις σκάλες. Θα καταπονήσει πολύ τα οστά και τις αρθρώσεις των ποδιών του.
* Φροντίστε το πάτωμα που κινείται να μην γλιστράει,διότι προσπαθώντας να σηκωθεί από το έδαφος θα παραμορφώσει τα ποδαράκια του. Τα πίσω θα ανοίξουν προς τα έξω ενώ τα γόνατα θα συγκλίνουν προς τα μέσα.
* Φροντίστε τα νύχια του να είναι κοντά, ώστε να μην πληγωθεί το σημείο που ενώνονται τα νύχια με το δέρμα. Αφήστε το να περπατήσει σε ανώμαλο έδαφος για να τα ακονίσει «φυσικά» και όχι πάνω στα έπιπλα σας.
* «Ο Ύπνος θρέφει τα μωρά …» αλλά και τα κουτάβια ! Μην τα ξυπνάτε ποτέ όταν κοιμούνται. Τους 4 πρώτους μήνες τα κουτάβια κοιμούνται τουλάχιστον 15 έως 17 ώρες την ημέρα. (Αχ και να μουν και εγώ κουτάβι…)
* Προμηθευτείτε ένα κλουβάκι και μάθετέ το να κοιμάται εκεί το βράδυ. Μην παρασυρθείτε από το ότι το να κοιμάστε αγκαλιά είναι τέλειο! Τώρα που είναι μικρό είναι – όταν θα έχει γίνει σκύλαρος και θα πιάνει το μισό κρεβάτι είναι λιγότερο τέλειο! Επιπλέον, αν μάθει να κοιμάται εκεί, κάθε φορά που θα θέλετε να ηρεμήσει, θα το βάζετε να κάθεται στο χώρο του. Δώστε του τα παιχνίδια του και όχι νερό ή τροφή μέσα στο kennel.

 

9 συμβουλές για να λερώνει «σωστά» το κουτάβι μας
1. Η καλύτερη μέθοδος είναι να βγάζετε το κουτάβι σας έξω για λίγο
α) μετά από κάθε γεύμα,
β) κάθε φορά που ξυπνάει,
γ) όποτε πίνει πολύ νερό,
δ) μετά από κάθε παιχνίδι.
Πρόκειται για προβλέψιμες στιγμές που το εντεράκι και η κυστούλα είναι γεμάτα. Παρατηρείστε τη σχέση που έχει το λέρωμα του δικού σας κουταβιού με τις δραστηριότητες αυτές.
2. Ταΐστε το κουτάβι σας σε προγραμματισμένες ώρες και αποφύγετε τους μεζέδες ανάμεσα στα γεύματα, κατά το δυνατόν. Αν έχει συνεχώς πρόσβαση σε φαγητό και νερό θα είναι πολύ δυσκολότερο να προβλέψετε τη στιγμή που θέλει να ξαλαφρώσει.
3. Αποφύγετε τα ατυχήματα βγάζοντας το κουτάβι έξω πριν συμβεί το κακό. Συνήθως τα κουτάβια έχουν ανάγκη να λερώνουν κάθε τρεις με τέσσερις ώρες, στην αρχή. Όσο οι μήνες περνάνε, τόσο καλύτερα ελέγχει και το κουτάβι την ουροδόχο κύστη του.
4. Φροντίστε να αναγνωρίσετε έγκαιρα τα σήματα προειδοποίησης: κύκλοι γύρω από μια περιοχή, απότομο κάθισμα, κλαψούρισμα, μύρισμα του πατώματος, υπερβολική δραστηριότητα (ενθουσιασμός), ξαφνική εξαφάνιση από το χώρο ή πορεία προς την πόρτα (ή την μπαλκονόπορτα). Οδηγείστε το άμεσα έξω. Ακόμα κι αν δεν ήσασταν αρκετά γρήγοροι αυτήν τη φορά, θα πρέπει να το βγάλετε έξω για να τελειώσει ότι ξεκίνησε.
5. Ο περιορισμός σε ένα ελεγχόμενο μικρό χώρο, πχ. σκυλίσιο πάρκο ή μεταλλικό κλουβί, βοηθά και ιδιαίτερα τις ώρες που δεν μπορείτε να παρατηρείτε τα προειδοποιητικά του σήματα. Σε μικρούς χώρους το κουτάβι αποφεύγει να λερώσει και ειδικά σε αυτόν που θεωρεί «σπίτι του». Έτσι, αρχίζει αναγκαστικά να εξασκεί την κυστούλα του στο να κρατιέται. Εσείς εύκολα μπορείτε να το πάρετε αγκαλιά τις προβλέψιμες στιγμές (μετά το φαγητό, μόλις ξυπνάει, όποτε πίνει πολύ νερό, μετά από παιχνίδι) και να το εναποθέσετε στο έδαφος κατευθείαν στο επιθυμητό μέρος για ξαλάφρωμα.
6. Ιδανικά βγάλτε το βόλτα, το αργότερο 15 λεπτά μετά κάθε γεύμα. Οδηγείστέ το στο ίδιο σημείο κάθε φορά. Αν είναι πολύ μωρό για να περπατά με λουρί, κουβαλήστε το έξω σε ένα ασφαλές, περιφραγμένο μέρος. Καθίστε κοντά του και παίξτε ή χαϊδέψτέ το.
7. Επαινέστε το άμεσα, με την ολοκλήρωση του «έργου». Ένα εύγευστο μεζεδάκι, κάθε φορά που λερώνει στο σωστό μέρος μπορεί να ενισχύσει την επιθυμητή συμπεριφορά (αρκεί να το κάνετε άμεσα και όχι αφού επιστρέψετε μέσα στο σπίτι). Σταδιακά μειώστε τις φορές που το επιβραβεύετε με μεζέ, μέχρι να σταματήσετε τα δωράκια, με την ολοκλήρωση της εκπαίδευσης.
8. Μη σας ξεγελάει το γεγονός πως έτυχε να τα κάνει όλα σωστά τις πρώτες εβδομάδες. Αρχίστε τώρα την εκπαίδευση μέχρι να μη γίνεται κανένα ατύχημα, ακόμα και αν σας φαίνεται βαρετό. Είναι πραγματικά πολύ κρίσιμο, να το κάνει πάντα σωστά.
9. Τα ατυχήματα είναι αναμενόμενα όσο μαθαίνει. Μη χάνετε το κουράγιο και την ψυχραιμία σας. Αν θυμώσετε θα μπερδέψετε το κουτάβι. Καλύτερα να σκεφτείτε με ηρεμία γιατί την πατήσατε ΚΑΙ αυτήν τη φορά για να διορθώσετε τη δική σας αντίδραση και να προλάβετε το επόμενο ατύχημα.
10. Ψυχραιμία γιατί…
• Αν το τιμωρήσετε επειδή λέρωσε μέσα στο σπίτι, ίσως το παρεξηγήσει και αποφεύγει να λερώνει όσο είστε παρόντες. Είναι δύσκολο για ένα κουτάβι να συσχετίσει το λέρωμα ΜΕΣΑ στο σπίτι με τιμωρία. Όμως εύκολα θα συσχετίσει την τιμωρία με την παρουσία του «τιμωρού» – τη δική σας. Κάτι τέτοιο μπορεί να οδηγήσει σε προβληματική συμπεριφορά, όπως φόβο για το αφεντικό.
• Αν το κουτάβι σας κατάφερε να λερώσει μέσα χωρίς να το καταλάβετε, δεν έχει νόημα να το σύρετε στον τόπο του εγκλήματος. Είναι πια πολύ αργά. Για να μην εκνευριστείτε (και το στρεσάρετε) σκεφτείτε πως εσείς ευθύνεστε, που δεν το προλάβατε και πως η δικαιολογημένη τιμωρία σας θα είναι ένα ακόμα σφουγγάρισμα. Ας προσέχατε.
• Το κουτάβι δεν μπορεί να συσχετίσει τη συμπεριφορά με την τιμωρία. Βγάζοντάς το έξω τακτικά, από την ΙΔΙΑ πόρτα, προς το ΙΔΙΟ πάντα μέρος, θα μάθει: ΕΔΩ πρέπει να λερώνω και παίρνω και ένα καλό μεζέ για αυτό! Άρα συμφέρει.
Κάθε φορά που κατευθύνεται προς τη σωστή πόρτα που οδηγεί στο «σωστό μέρος» για να λερώσει επαινέστε το. Είστε ένα βήμα πιο κοντά στο να λερώνει μόνο εκεί.
Να είστε πάντα προετοιμασμένοι για μερικά ατυχήματα. Κουτάβι δε θέλατε; Ευκαιρία να βελτιώσετε την ικανότητά σας στο σφουγγάρισμα.

 

Νέο κουτάβι στο σπίτι
Η άφιξη ενός κουταβιού σηματοδοτεί την άμεση αλλαγή περιβάλλοντος από αυτό το οποίο βρισκόταν, η οποία είναι κάπως τρομακτική εμπειρία γι’ αυτό. Αν δείξετε υπομονή είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα προσαρμοστεί πολύ γρήγορα νιώθοντας ως ένα νέο μέλος στην οικογένεια, αποβάλλοντας έτσι την σύγχυση των πρώτων ημερών. Αν στην οικογένεια υπάρχουν μικρά παιδιά θα πρέπει να προσέξετε ώστε να μην το κακομεταχειρίζονται ή παίζουν άγαρμπα μαζί του, καθώς αυτό θα αποτελέσει μια άσχημη εμπειρία γι’ αυτό που ίσως στο μέλλον να εξελιχθεί σε ένα πρόβλημα συμπεριφοράς.
Η ζωτικότητα που έχουν τα κουτάβια είναι καταπληκτική γι’ αυτό θα πρέπει να ξεκουράζονται συχνά. Πριν το φέρετε στο σπίτι διαλέξτε που θα έχει τη “φωλιά” του για να κοιμάται και που θα τρώει. Αγοράστε τα απαραίτητα σύνεργα καθαριότητας και καλλωπισμού, αλλά και κάποια παιχνίδια όπως ένα μπαλάκι ή ένα μικρό κόκαλο. Μιλήστε με αυτόν που σας το πούλησε ή το χάρισε για το τι ακριβώς έχει συνηθίσει να τρώει. Aν για κάποιο λόγο χρειαστεί να αλλάξετε την τροφή του ο καλύτερος τρόπος να το κάνετε είναι σταδιακά προσθέτοντας στην παλιά του τροφή κάθε μέρα και περισσότερο από την καινούργια, διατηρώντας όμως την ίδια ποσότητα γεύματος.
Εκτός από όλα αυτά που είναι φυσικά απαραίτητα το κυριότερο είναι ότι το κουτάβι σας πρέπει να γαλουχηθεί με αγάπη από σας και την οικογένειά σας, έτσι θα αποκτήσετε έναν ισχυρό δεσμό και έναν πολύ καλό φίλο.
Οι πρώτες του νύχτες μαζί σας
Οι πρώτες νύχτες του κουταβιού μαζί σας το πιθανότερο είναι να μην είναι ευχάριστες ούτε για εσάς αλλά ούτε και για την οικογένειά σας. Μην ξεχνάτε ότι ο αποχωρισμός από την μητέρα του και τα αδέρφια του είναι μια νέα εμπειρία γι’ αυτό που το βρίσκει αναστατωμένο και φοβισμένο.
Αν το αφήσετε να κοιμηθεί μαζί σας είναι σχεδόν σίγουρο ότι από την παρουσία σας θα μείνει ήρεμο και καθησυχασμένο. Αν πάλι αποφασίσετε να το βάλετε μόνο του σε ένα δωμάτιο πρέπει πρώτα να βεβαιωθείτε ότι δεν υπάρχουν καλώδια στο πάτωμα που μπορεί να μασήσει ή έπιπλα και αντικείμενα που μπορεί να σφηνωθεί από πίσω τους. Ένας καλός τρόπος να αποφύγετε τέτοιου είδους δυσάρεστες εκπλήξεις θα ήταν να το βάλετε μέσα σε ένα μεγάλο χάρτινο κουτί ή ένα πάρκο που θα βρείτε στα καταστήματα με είδη ζώων.
Επίσης, θα πρέπει να μείνετε ασυγκίνητοι από τις διαμαρτυρίες και το κλάμα του, αν και μετά από μερικές νύχτες θα προσαρμοστεί και θα το συνηθίσει. Ένα αποτελεσματικό “κόλπο” για αυτή την περίπτωση είναι να τοποθετήσετε σχετικά κοντά του ένα μεγάλο ρολόι με λεπτοδείκτες έτσι ώστε ο ήχος του ρολογιού να του δίνει την εντύπωση ότι δεν είναι μόνο του.

 

Η περίοδος στα θηλυκά σκυλιά: Πότε έρχεται, πόσο διαρκεί, τι να κάνετε 
Ο κύκλος περιόδου στις σκυλίτσες είναι…μυστήριο για πολλούς ιδιοκτήτες! Πότε έρχεται η περίοδος, πόσο κρατά, πώς θα το καταλάβετε και τι πρέπει να κάνετε;

Η πρώτη περίοδος στο θηλυκό σκυλί έρχεται στην ηλικία των 6 έως 12 μηνών. Τα μικρόσωμα σκυλιά εμφανίζουν νωρίτερα περίοδο ενώ τα μεγαλόσωμα αργούν περισσότερο και μπορεί να έχουν περίοδο για πρώτη φορά ακόμα και στον 2ο χρόνο ζωής τους.
Έχετε τη σκυλίτσα πάντα με λουρί και μην την αφήνετε με αρσενικά σκυλιά για να αποφύγετε μία ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη.
Ένα μη στειρωμένο θηλυκό σκυλί θα έχει περίοδο κάθε 6-8 μήνες ή πιο γενικά, δύο φορές το χρόνο.

Η περίοδος στα θηλυκά σκυλιά κρατά 2 με 3 εβδομάδες αν και σε μερικά σκυλιά μπορεί να κρατά μόνο 1 εβδομάδα ή σε άλλα 4 εβδομάδες. Κατά τη διάρκεια της περιόδου, θα παρατηρήσετε το αιδοίο του ζώου να είναι πρησμένο και θα υπάρχει αίμα που πολλές φορές ”αφήνεται” στο πάτωμα. Τα περισσότερα σκυλιά γλύφονται στο σημείο για να καθαριστούν.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΤΕ ΟΤΑΝ Η ΣΚΥΛΙΤΣΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΟΙΣΤΡΟ

Θα πρέπει να προσέχετε πολύ τη σκυλίτσα όταν έχει περίοδο, καθώς μπορεί να ζευγαρώσει και να μείνει έγκυος. Τα θηλυκά με περίοδο έχουν μια συγκεκριμένη μυρωδιά, που συνήθως δεν είναι αντιληπτή από τους ανθρώπους η οποία ”τρελλαίνει” και προσελκύει τα αρσενικά σκυλιά.

Δεν μπορείτε να αφήσετε τη σκυλίτσα στην αυλή ή στο κήπο, αφού θα μαζευτούν σίγουρα αδέσποτα αρσενικά σκυλιά ή αρσενικά σκυλιά από τα γύρω σπίτια που θα το σκάσουν, με κίνδυνο να χαθουν ή να τραυματιστούν μεταξύ τους.

Τα αρσενικά δίνουν μάχες μεταξύ τους, στην προσπάθειά τους να ζευγαρώσουν τη θηλυκιά.

Επίσης, πρέπει να προσέχετε όταν βγάζετε βόλτα τη σκυλίτσα σας. Μπορεί να σας ακολουθήσει κάποιο αρσενικό σκυλί. Μην την πηγαίνετε στο πάρκο και εκεί που ξέρετε ότι μπορεί να υπάρχουν άλλα σκυλιά με τους ιδιοκτήτες τους, γιατί θα δημιουργηθεί ένταση.

Το αίμα από την περίοδο μπορεί να λεκιάσει τα χαλιά σας ή άλλες επιφάνειες. Μπορείτε να περιορίσετε το σκυλί σε έναν χώρο όσο έχει περίοδο ή να της φορέσετε ειδικό ”βρακάκι” με σερβιέτα ή βαμβάκι. (Τέτοια βρακάκια θα βρείτε διαθέσιμα στα pet shops). Με αυτό το τρόπο θα μπορεί να κάθεται παντού και να κυκλοφορεί μέσα στο σπίτι, χωρίς να αφήνει λεκέδες – σταγόνες από αίμα.

Μόνιμη λύση εφόσον δεν σκοπεύετε να ζευγαρώσετε το σκυλί και δεν έχετε διαθέσιμες οικογένειες για τα κουτάβια του είναι η στείρωση.

Πολλοί κτηνίατροι προτείνουν να εμφανιστεί η πρώτη περίοδος του σκυλιού και αφου ολοκληρωθεί, να γίνει η στείρωση.
Παρόλαυτα, οι σύγχρονες απόψεις λένε ότι δεν υπάρχει ιατρικός λόγος που να το επιβάλλει αυτό και μάλιστα αν το σκυλί στειρωθεί πριν την πρώτη περίοδο, μειώνονται κατά πολύ οι πιθανότητες να εμφανίσει καρκίνο μαστών. Επίσης, δεν μπορεί να μείνει έγκυος και δεν υπάρχει κίνδυνος όταν συνυπάρχει με αρσενικά σκυλιά.

Συζητήστε το με τον κτηνίατρο σας ώστε να σας κατατοπίσει.

Τα σκυλιά πρέπει να μάθουν ότι εσείς βάζετε τους κανόνες, τα όρια και τους περιορισμούς στη ζωή τους, τόσο μέσα όσο και έξω από το σπίτι. Ο θυμός και η επιθετικότητα από μέρους σας, επειδή ο σκύλος σας έκανε κάτι <λάθος> για εσάς δεν κάνουν καλό ούτε σε εσάς ούτε και στο σκύλο σας. Στην άγρια φύση ένας θυμωμένος αρχηγός δεν μπορεί να έχει τον έλεγχο. Ένας ήρεμος δυναμικός άλλα και αποφασιστικός ιδιοκτήτης είναι που θα καλυτερέψει τη ζωή του σκύλου.

 

ΚΡΥΩΝΟΥΝ ΟΙ ΣΚΥΛΟΙ;
Όσο πιο πολύ κρυώνει ο καιρός, τόσο πιο συχνά αναρωτιούνται οι ιδιοκτήτες σκύλων σχετικά με το πόσο άνετα νιώθει ο πιστός τους φίλος με την αλλαγή του καιρού. Το πρώτο που πρέπει να προσέξουμε είναι η συμπεριφορά του σκύλου μας στο κρύο. Αν για παράδειγμα χιονίζει και ο σκύλος μας δεν φαίνεται να προσπαθεί να προστατευτεί αλλά είναι άνετος και χαρούμενος, τότε προφανώς και δεν ενοχλείται από την χαμηλή θερμοκρασία. Αν όμως βλέπουμε πως ο σκύλος μας τρέμει, τότε το πιο πιθανό είναι πως κρυώνει.
Κάτι άλλο που πρέπει να έχουμε στο νου μας είναι η ράτσα του σκύλου μας ή αν δεν είναι ράτσας, τον τύπο του τριχώματος του. Υπάρχουν ράτσες οι οποίες κατάγονται από χώρες με κρύο κλίμα και άλλες από χώρες με θερμό κλίμα. Για παράδειγμα, τα χάσκι (husky) είναι σκύλοι που σαν ράτσα προέρχονται από την Σιβηρία ή την Αλάσκα και χρησιμοποιούνταν για να σέρνουν το έλκηθρο στο χιόνι. Όπως είναι λογικό, οι σκύλοι αυτοί έχουν τέτοια “κατασκευή” που όχι μόνο αντέχουν αλλά νιώθουν και ευφορία στον κρύο καιρό, ενώ αντίθετα δεν τους αρέσει η ζέστη. Η ράτσα όμως των τσιουάουα (chihuahua) που κατάγεται από το Μεξικό είναι συνηθισμένη σε πιο υψηλές θερμοκρασίες κι έτσι ο πολύ κρύος καιρός τα κάνει να νιώθουν δυσάρεστα. Αυτό που κυρίως κάνει τους σκύλους ανθεκτικούς ή όχι στο κρύο είναι το είδος του τριχώματος τους. Γενικά το τρίχωμα του σκύλου του προσφέρει θερμομόνωση και προστασία από την βροχή. Υπάρχουν όμως ράτσες οι οποίες έχουν πιο πυκνό και ανθεκτικό τρίχωμα από άλλες, καθότι έχουν και υπόστρωμα τριχώματος (διπλή στρώση τριχώματος). Έτσι ράτσες με όχι τόσο πυκνό ή μακρύ και με μονής στρώσης τρίχωμα είναι πιο πιθανό να κρυώνουν. Γενικά επειδή το τρίχωμα είναι προστατευτικό, καλό είναι οι σκύλοι να μην κουρεύονται τον χειμώνα.
Αν ένας σκύλος “αφήνει τρίχες” τότε δεν τον βγάζουμε στο μπαλκόνι ή τον κουρεύουμε “γουλί”, αλλά τον χτενίζουμε συχνά και επιμελώς με την ειδική βούρτσα που κρατάει τις “παραπανίσιες” τρίχες.
Πέρα από τα χαρακτηριστικά του σκύλου, σημασία έχει και ο τρόπος ζωής του. Δηλαδή, ένας σκύλος “σαλονιού” ο οποίος είναι συνηθισμένος να ζει στην θερμοκρασία που έχουμε στο σπίτι μας (για παράδειγμα 20 βαθμούς κελσίου), όταν βγαίνει έξω και εκτίθεται ξαφνικά σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, τότε ανάλογα και με τον σκύλο ( όπως είπαμε και παραπάνω), μπορεί το κρύο να του δημιουργεί πρόβλημα. Από την άλλη μεριά, αν ο σκύλος μας ζει έξω όλο το 24ωρο (και αυτό πρέπει να συμβαίνει μόνο με ράτσες οι οποίες το αντέχουν και όχι με ράτσες “σαλονιού”), τότε πρέπει να έχει στην διάθεση του ένα σπιτάκι για σκύλους για να μπορεί να προστατεύεται από το κρύο και την βροχή όταν το επιθυμεί και οπωσδήποτε να είναι καλοταϊσμένος.
Φυσικά, πέρα από όλα αυτά, θα πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη και την κατάσταση της υγείας του σκύλου μας. Ενδεχομένως ένα μικρό κουτάβι, ένας γέρικος ή άρρωστος σκύλος να χρειάζεται πιο πολύ προσοχή για να προστατευτεί από το κρύο. Σε όλες τις περιπτώσεις όμως θα πρέπει να προσέχουμε την διατροφή του σκύλου μας έτσι ώστε αυτή να είναι πλήρης σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά και όχι για παράδειγμα να αποτελείται μόνο από ψωμιά.
Τα ρούχα για σκύλους πολλές φορές μας ξενίζουν στο μάτι αλλά η αλήθεια βρίσκεται κάπου στην μέση. Πρέπει να σεβόμαστε την φύση του σκύλου μας και όχι να τον βλέπουμε σαν κούκλα. Αν όμως ανήκει στις ευπαθείς στο κρύο ομάδες σκύλων, τότε και μόνο μπορούμε όταν τον βγάζουμε βόλτα να του φοράμε ένα ειδικό πουλόβερ ή μπουφάν για σκύλους και να του το βγάζουμε όταν επιστρέφουμε στην θερμοκρασία του σπιτιού μας. Ποτέ να μην το αφήνουμε για “στολίδι”.
Για αυτούς που λένε ότι τα σκυλιά είναι ζώα και “δεν έχουν ανάγκη”, θυμηθείτε ότι οι σκύλοι εξημερώθηκαν από τους ανθρώπους πριν από δεκάδες χιλιάδες χρόνια και πλέον εξαρτώνται από εμάς για τις ημερήσιες ανάγκες τους και για την προστασία τους από κινδύνους.

 

πηγη www.dogbiscuits.gr